In 2025 hoor je het overal: "We willen meer datagedreven werken." Maar wat betekent dat eigenlijk? En nog belangrijker: hoe doe je dat zo dat het je organisatie echt verder helpt?
Bij VOXTUR zie ik dagelijks bedrijven die barsten van de ambities. Ze hebben data, dashboards en goede mensen. En toch… blijven de echte verbeteringen uit. Waarom? Omdat datagedreven werken vaak gezien wordt als een IT-project. Terwijl het dat juist niet is. Het is wat mij betreft een manier van denken, een fundamentele shift in hoe je als organisatie kijkt naar sturen, verbeteren en veranderen.
In deze blog neem ik je daarom mee in hoe datagedreven werken er in 2025 uitziet. Niet het buzzword, maar gewoon een fijne en praktische aanpak. En ja, dan kijk ik dus ook kritisch naar waarom het vaak niet werkt. Want daar begint misschien wel de verandering.
Datagedreven werken is een aanpak waarbij beslissingen in organisaties gebaseerd zijn op feiten, niet op aannames of onderbuikgevoel. Het draait dus om het benutten van data die al beschikbaar is binnen je software zoals je HR, salaris- of financiële administratie (bijvoorbeeld AFAS) en die data vertalen naar inzicht en actie.
De waarde van datagedreven werken zit dan ook niet in het verzamelen van zoveel mogelijk gegevens, maar juist in het stellen van goede vragen zoals: wat wil je verbeteren? Wat wil je weten? En hoe gebruik je data om daar te komen?
Het is daarom dus ook geen project met een kop en een staart, en ook zeker niet iets wat je alleen aan je collega’s van IT kunt overlaten.
Data is namelijk pas waardevol als het echt een wezenlijk onderdeel wordt van de cultuur van je organisatie. Simpel gezegd: als mensen vragen durven stellen, inzichten delen en besluiten durven nemen op basis van feiten ben je pas geslaagd.
We zeggen het vaak: “De wereld om ons heen verandert sneller dan ooit.” Klanten verwachten transparantie, medewerkers willen grip op hun werk, en jouw organisatie moet simpelweg wendbaar zijn om over een paar jaar ook nog mee te kunnen doen. In dat klimaat wordt data dan ook echt een strategisch hulpmiddel om sneller, slimmer en met meer vertrouwen te kunnen sturen.
De intentie is er dus wel, maar de uitvoering blijft achter.
Maar wat houdt organisaties tegen? Ik kwam erachter dat dit eigenlijk nooit te maken heeft met de techniek. Er zijn genoeg tools, dashboards en andere zaken beschikbaar.
De uitdaging zit juist dieper. Ik ontdekte dat veel organisaties geen duidelijke visie hebben op wat ze met data willen bereiken. Data wordt vaak verzameld “omdat het kan” en dus niet omdat er een behoefte is gedefinieerd.
Ook zie ik nog vaak dat processen niet gestandaardiseerd zijn. Iedere afdeling werkt met eigen definities, tools of processen. Daardoor is de data die je verzamelt niet consistent of betrouwbaar.
Ook zie ik dat het vaak ontbreekt aan vaardigheden op het gebied van data. Medewerkers krijgen bijvoorbeeld standaard dashboards voorgeschoteld die ze niet begrijpen, of waarvan de relevantie niet duidelijk is.
Daardoor worden de inzichten genegeerd, of soms nog erger: verkeerd geïnterpreteerd. Combineer dat dan weer met een organisatiecultuur waarin het nog steeds normaal is om te sturen op onderbuikgevoel, en je begrijpt waarom veel projecten stranden voordat ze goed en wel begonnen zijn.
Wat is dan wel de weg vooruit? Bij VOXTUR hanteren we altijd een aanpak die begint bij visie. Wat wil je als organisatie bereiken? Wat zijn je strategische doelen? Daar koppel je vervolgens meetbare indicatoren aan. Geen 100 KPI’s, maar de 5 die er echt toe doen. Je kunt wat mij betreft echt niet zonder die koppeling tussen strategie en data.
Daarna ga je kijken naar je processen. Zijn die gestandaardiseerd? Zijn ze digitaal? Werken je softwarepakketten samen?
Want pas als die basis klopt, heeft het zin om te gaan analyseren. Sterker nog: pas dan wordt data betrouwbaar.
De een na laatste stap is de tool: aan de slag met je dashboards. Nogmaals: niet om mee te pronken, maar om dagelijks betere beslissingen te kunnen nemen.
En de laatste stap? Natuurlijk bouwen aan een cultuur waarin data niet spannend is of een afreken mechanisme, maar een vanzelfsprekendheid om het maximale uit je werk te kunnen halen.
Het is ook goed om stil te staan bij de grootste misvatting: denken dat je eerst alles perfect op orde moet hebben voordat je met data aan de slag kunt.
Begin met 1 vraag, 1 proces, 1 rapportage. Het is belangrijk dat je het tastbaar maakt en laat zien wat het oplevert. Deel dat dan weer intern en bouw vanuit daar weer verder.
En dat vraagt dus om meer dan een dashboard. Het vraagt visie, leiderschap, en vooral: een cultuur waarin vragen stellen belangrijker is dan het hardst roepen met je mening.
2025 is wat mij betreft het jaar waarin organisaties die echt durven kiezen voor data, het verschil gaan maken. Niet omdat het hip is, maar omdat het werkt.